Ingeborg Bachmann
Overzicht titels:
Oorspronkelijke titel: Frankfurter Vorlesungen : Probleme zeitgenoessischer Dichtung 1980
Vertaling: Paul Beers, 1991
Uitgever: Amber
ISBN-10: 90-5093-154-5
ISBN-13: 978-90-5093-154-0
Flaptekst:
Oorspronkelijke titel: Anrufung des Grossen Bären 1956
Vertaling: Paul Beers, 1989
Uitgever: Amber
ISBN-10: 90-5093-086-7
ISBN-13: 978-90-5093-086-4
Flaptekst:
Ingeborg Bachmann, in 1926 te Klagenfurt, Oostenrijk, geboren, debuteerde in l953 met de alom geprezen dichtbundel Tijd in onderpand, in 1956 gevolgd door de omvangrijke bundel Aanroeping van de Grote Beer.
Deze tweede bundel vestigde haar naam voorgoed als een van de talent volste dichters uit het naoorlogse Duitse taalgebied, maar bleek tevens haar laatste te zijn.
De gedichten worden gekenmerkt door een sterk besef van de historische situatie - het eerste decennium na de Tweede Wereldoorlog - en door de vergeefsheid van het liefdes verlangen. Deze thematiek wordt op vaak indirecte wijze verwoord in aan de natuur ontleende beelden, waarbij het ritme van de taal en de trefzekere, soms haast profetische zegging het onverwisselbare van Bachmanns toon uitmaken.
De gedichten van Ingeborg Bachmann zijn nu in twee uitgaven in het Nederlands beschikbaar.
De pers over Tijd in Onderpand:
'Een hoogtepunt in de naoorlogse poëzie, een debuut dat met kop en schouders boven al het andere uitstak.' - Dien de Boer, De Groene Amsterdammer
'De poëzie van Ingeborg Bachmann is in veel gevallen te groot voor woorden.' - Peter Nijssen, Utrechts Nieuwsblad
' ... Paul Beers en Isolde Quaedflieg bewijzen in Tijd in Onderpand dat zij goede Bachmannvertalers zijn.' - Oscar van Weerdenburg, De Volkskrant
Oorspronkelijke titel: Simultan: neue Erzählungen 1972
Vertaling: Paul Beers, 1987
Uitgever: Amber
ISBN-10: 90-5093-015-8
ISBN-13: 978-90-5093-015-4
Flaptekst:
Terwijl Ingeborg Bachmann (1926-1973) aan haar cyclus 'Doodsoorzaken' werkte - in Nederlandse vertaling verschenen onder de titels Malina en Het geval Franza -, schreef zij naast dit grote werk de' verhalen die in haar laatste boek Simultaan (1972) gebundeld zijn.
Nadja uit het verhaal 'Simultaan' en Elisabeth uit de lange novelle 'Drie paden naar het meer' zijn onafhankelijke vrouwen - de ene tolk, de andere fotojournaliste - die innerlijk een leegte in zich mee dragen die niet kan worden gevuld. Daamaast is er die altijd sluimerende paniek, die nerveuze gejaagdheid die kenmerkend is voor al Bachmanns vrouwelijke personages.
De drie andere verhalen uit de bundel staan in het teken van een vlucht voor de werkelijkheid. Beatrix in 'Problemen, problemen' kent geen groter verlangen dan slapen en wegdromen bij de kapper, Miranda in 'O gelukkige ogen' draagt een bril die de scherpe kanten van het bestaan aan haar waarneming onttrekt, en de oude mevrouw Jordan in 'Het geblaf' leeft in een waanwereld wat de attenties van haar zoon betreft, de reeds uit Het geval Franza bekende ' psychiater Leo Jordan.
Hoewel de toon van de verhalen minder wrang is dan in 'Doodsoorzaken' en de taal waarin ze geschreven zijn toegankelijker, geldt toch ook voor deze bundel dat hij in het teken staat van Bachrnanns hoofdthema: de ervaring van het leven; als een 'permanente oorlogstoestand in vredestijd'. '.
Oorspronkelijke titel: Der Fall Franza (deel III van Todesarten) 1978
Vertaling: Paul Beers, 1987
Uitgever: Amber
ISBN-10: 90-5093-009-3
ISBN-13: 978-90-5093-009-3
Flaptekst:
Oorspronkelijke titel: Malina (deel I van Todesarten) 1971
Vertaling: Paul Beers, 1985
Uitgever: Manteau
ISBN-10: 90-10-05597-3
ISBN-13: 978-90-10-05597-2
Flaptekst:
Malina is de enige voltooide roman van de Oostenrijkse schrijfster Ingeborg Bachmann (1926-1973), die in de jaren vijftig als dichteres grote naam had gemaakt. In 1961 publiceerde zij haar eerste prozawerk, de reeds in vertaling verschenen verhalenbundel Het dertigste jaar. Het zou tien jaar duren voordat de intrigerende liefdesroman Malina verscheen, die deel uitmaakte van de cyclus Todesarten, waarvan de twee overige, fragment gebleven romans pas na haar dood werden gepubliceerd.
In Malina staat een vrouwelijke ik-figuur centraal die psychisch op de rand van de afgrond balanceert, en met haar balanceert de roman op de rand van het zegbare. Huisgenoot Malina is degene die haar een kader geeft, minnaar Ivan is haar grote liefde. Van hem hoopt ze 'een zin te horen die mij verankert in de wereld', van hem hoopt ze 'dat hij mij nodig heeft zoals ik hem'. Maar Ivan heeft haar al gauw laten weten dat hij van niemand kan houden, behalve van zijn kinderen. Vertwijfeld realiseert ze zich dat ze niets heeft aan al haar filosofische en literaire eruditie als ze die niet kan gebruiken voor Ivan.
Ivan en Malina hebben een anker in zichzelf en in hun werk, in een zekere onverschilligheid ook, maar de eveneens maatschappelijk zelfstandige vrouwelijke ik is innerlijk volledig van haar mannen afhankelijk. Ze kan niet anders dan wachten tot ze haar een 'injectie werkelijkheid' toedienen. Ten prooi aan een steeds grotere vervreemding, verdwijnt zij ten slotte door de 'muur' van de werkelijkheid. De onheilspellende laatste woorden van de roman luiden: 'Het was moord.' Malina is een roman die in zijn mengeling van wanhoop en utopie, dichterlijke beelden en vlijmscherpe ontmaskering, weloverwogen compositie en reddeloze emotionaliteit een literaire ervaring van de eerste orde betekent.
Oorspronkelijke titel: Das dreißigste Jahr 1961
Vertaling: Paul Beers, 1984
Uitgever: Rainbow
ISBN-10: 90-6766-138-4
ISBN-13: 978-90-6766-138-6
Flaptekst:
'Mijn wanhoop is een slechte raadgever geweest. Maar mijn helder inzicht nu is nog een slechter raadgever. Ik krijg het er koud van. Ik had de schuld liever behouden.' In Het dertigste jaar staan personen centraal die zich in een crisissituatie bevinden en het liefst een nieuw begin zouden willen maken. Zij stoten hardhandig hun hoofd tegen de onvermurwbare werkelijkheid, zoals de tot keuzes verplichtende volwassenheid ('Het dertigste jaar'), een aan regels gebonden opvoeding ('Alles') of de vrouwenrol binnen een relatie ('Een stap naar Gomorra').
'Een enkele keer lees je een boek dat je, als je het uit hebt, achter laat met het gevoel dat het absoluut is. Dat er niets geschreven zou kunnen worden dat méér waar is. Het dertigste jaar is voor mij zo'n boek.' - C.O. Jellema in NRC Handelsblad
De Oostenrijkse schrijfster Ingeborg Bachmann (1926-[973) maakte grote naam als dichteres, voor zij overging tot het schrijven van verhalen en romans. Beroemd werd ze vooral met Het dertigste jaar en de roman Malina, die ook als Rainbow Pocketboek verscheen.
