Ingeborg Bachmann: Het dertigste jaar
- Boekinfo
- Flaptekst
Boekinfo
Oorspronkelijke titel: Das dreißigste Jahr, 1961
Vertaling: Paul Beers, 1984
Uitgever: Rainbow
ISBN-10: 90-6766-138-4
ISBN-13: 978-90-6766-138-6
Flaptekst
'Mijn wanhoop is een slechte raadgever geweest. Maar mijn helder inzicht nu is nog een slechter raadgever. Ik krijg het er koud van. Ik had de schuld liever behouden.' In Het dertigste jaar staan personen centraal die zich in een crisissituatie bevinden en het liefst een nieuw begin zouden willen maken. Zij stoten hardhandig hun hoofd tegen de onvermurwbare werkelijkheid, zoals de tot keuzes verplichtende volwassenheid ('Het dertigste jaar'), een aan regels gebonden opvoeding ('Alles') of de vrouwenrol binnen een relatie ('Een stap naar Gomorra').
'Een enkele keer lees je een boek dat je, als je het uit hebt, achter laat met het gevoel dat het absoluut is. Dat er niets geschreven zou kunnen worden dat méér waar is. Het dertigste jaar is voor mij zo'n boek.' - C.O. Jellema in NRC Handelsblad
De Oostenrijkse schrijfster Ingeborg Bachmann (1926-[973) maakte grote naam als dichteres, voor zij overging tot het schrijven van verhalen en romans. Beroemd werd ze vooral met Het dertigste jaar en de roman Malina, die ook als Rainbow Pocketboek verscheen.
NBD|Biblion:
I.B. * 1926 te Klagenfurt, 1973 te Rome, studeerde filosofie, psychologie, germanistiek; debuteerde in 1953 met een opzienbarende dichtbundel. De thematiek die van dan af haar werk bepaalt: de wens van het individu om zich te bevrijden uit de verstrikkingen van de wereld en het eigen wezen. Deze verhalenbundel heeft een autobiografisch raam: in "Jeugd in een Oostenrijkse stad" en "Undine gaat" blijft tegen alle ervaring in toch de wens naar een hechte liefde met het andere geslacht. In de overige verhalen tracht eveneens de hoofdpersoon uit een crisissituatie los te komen naar een nieuwe start, zoals: de volwassen man die een definitief standpunt moet innemen (titelverhaal); een rechtlijnige opvoeder ("ALLES"). De diepgravende inhoud (van de psychologe) en de magnifieke taal (van de dichteres) garanderen dat de literair geïnteresseerde gegrepen wordt.
